မင္းကြန္းသုိ႔တစ္ေခါက္အလည္ေရာက္သည္

မေန႔ညက ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္နဲ႔ G-talk မွာ ေတြ႕တယ္။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ဘေလာ့ ထား တယ္ေလ။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္က သူ႔ကုိ ေျပာလုိက္တယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ဘာလုိ႔ Block ထားတာလဲ လုိ႔ေမးၿပီး ဟီး နည္းနည္းငုိျပ လုိက္တယ္ေလ။ ေကာင္မေလး က ျပန္ရွင္းျပပါတယ္။ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာညာေပါ့ဗ်ာ။ (အကုန္ မသိခ်င္နဲ႔ သူမ်ားအေၾကာင္းကုိ ဟင္း )။ အဲလုိေျပာၾကရင္းနဲ႕ သူက ေျပာတယ္။ ေကာင္မေလးက မင္းကြန္းကုိ သြားစရာရွိတယ္တဲ့။ အဲ လုိေျပာတာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္က လုိက္လုိ႔ရမလားလုိ႔ ေမးလုိက္တယ္ေလ။ အဲဒီေတာ့ ေကာင္မေလးက လုိက္ခ်င္ရင္ လုိက္ခဲ့လုိ႔ ခြင့္ေပးလုိက္တာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ရယ္ ၊ လြင္ကုိလတ္ ရယ္ ဒီေန႔မနက္ (၁၀)နာရီ မွာ ေဂါ၀ိန္ဆိပ္ ကေန ေစာင့္ေနၾကရတယ္။ သူတုိ႔က (၁၀)နာရီလုိ႔ ေျပာတာကုိး။ ဒါနဲ႔ ေစာင့္ရင္း ေစာင့္ရင္းနဲ႔ (၁၁)နာရီက ထုိးလာေရာ။ အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ နည္းနည္း စိတ္ပူသြားတယ္။ ဒီေကာင္မေလးေတြ မ်ား သြားႏွင့္တာလား လုိ႔ေပါ့။ ဒီကုိမလာခင္ ကတည္းက ေအာင္ခ်မ္းလင္း က နိမိတ္ဖတ္ လုိက္တယ္ ေလ။ အဆင္မေျပပဲ ျပန္လာမွာ ျမင္ေယာင္ေသးတယ္ တဲ့။ အဟီး အဲဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ မွာ ျပန္လည္း မျပန္ရဲဘူးေလ။ ေတာ္ၾကာ ဒီအတုိင္း ျပန္လာရင္ ဒီေကာင္က ဂ်ာနယ္ထဲမွာ မႏၱေလးက Blogger ႏွစ္ဦး ျမစ္ဆိပ္မွာ ရႈိးနဲ႔ မုိးနဲ႔သြားကာ ေရခ်ဳိး ျပန္လာျခင္းလုိ႔ ေရးလုိက္ရင္ ဘယ္လုိ လုပ္မလဲ။ ဒီေကာင္က ကုန္ၾကမ္းရွုာေနတာ။ ကဲ ထားပါေလ။ ဒီလုိနဲ႔ (၁၁)ေက်ာ္ေတာ့ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ေရာက္လာတယ္။ ေျပာရဦးမယ္ သိလား။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ကံေကာင္းပုံေျပာပါတယ္။ အားလည္း နာတယ္။ ေကာင္မေလး ကုိ။ ေမာ္ေတာ္ခကုိ သူက ေပးလုိက္တယ္ေလ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ လည္း ပုိက္ဆံပါ ပါတယ္။ ညီမေလး နားကပ္ကုိ ခၽြတ္ေပါင္ လာတာေလ။ အသာတၾကည္ ခၽြတ္မေပးလုိ႔ နားအုံေတာင္ က်င္းလုိက္ ရေသးတယ္။ ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ က ေပးမယ္ လုပ္ေတာ့ သူက ေပးၿပီး သြားၿပီတဲ့ ေလ။ အားနာ လုိက္တာဗ်ာ။ ရွက္လည္း ရွက္သလုိပဲ။ ဟီး ဘယ္လုိႀကီးမွန္း ကုိ မသိဘူး။ ျဖစ္ေနတာ ျဖစ္ေနတာ။ အဲဒါနဲ႔ ကံေကာင္း ခ်င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လည္း ေမာ္ေတာ္ေပၚ ေရာက္ေရာ ေမာ္ေတာ္ လည္း ထြက္တာပဲ။ ျမစ္ေရျပင္ႀကီး ကုိ ၾကည့္ၿပီး ၾကည္ႏူး လုိက္တာဗ်ာ။ ျမစ္ေရျပင္ ကုိလား။ ဘယ္သူ႔ကုိမွန္း လဲ မ သိပါဘူး။ သြားမေျပာ နဲ႔ဦးေနာ္။ (ကၽြန္ေတာ္ က ပါးမေကာင္းဘူး)။ ဒီလုိနဲ႔ ျမစ္ကမ္း ေဘးတစ္ေလွ်ာက္ ေရျမဳပ္ေန တဲ့ အိမ္ေလး ေတြကုိ ၀မ္းသာ အားရ အဲ ဟုတ္ေပါင္ ဂရုဏာသက္စြာ ၾကည့္ရင္း ဓါတ္ပုံေလးေတြ ရုိက္လုိ႔ ေလတျဖဴးျဖဴး နဲ႔ လုိက္လာ ရင္း ကၽြန္ေတာ္ နဲ႔ လြင္ကုိလတ္ ထုိင္ေနတဲ့ ေအာက္က မီးခုိးေတြ ထြက္လာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ က ေျပာလုိ္က္တယ္။ ေဟ့ေကာင္္ လြင္ကိုလတ္ ေဆးလိပ္ ကုိ ဖြတ္ မေသာက္နဲ႔ ငါ့ကုိေရာ တုိက္ဦးလုိ႔။ အဲဒီေတာ့ လြင္ကုိလတ္ က ျပန္ေျပာတယ္။ ငါ ေဆးလိပ္ ေသာက္တာ မဟုတ္ဘူး မင္းႀကီးေတာ္ႀကီး ေအာက္က ထြက္ေနတာ ကြတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစား လုိ႔ကုိမရဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ ႀကီးေတာ္ႀကီး ေအာက္က အင္း............။ အင္ဂ်င္က မီးခုိး ေတြ ထြက္ လာတာ။ လန္႔သြား တာပဲ။ သြားၿပီလုိ႔ ။ ကုိယ့္မွာလည္း ဘုရားစာက မရ။ ရတဲ့ အဂုၤလိမာလသုတ္ က လည္း မဆုိင္ ဆုိေတာ့ ။ ခက္ေတာ့ ခက္ၿပီ ေပါ့။ ေမာ္ေတာ္က လူေတြက ေတာ့ျပန္ျပင္ ေနၾကတယ္ေလ။ ေနာက္ ေတာ့ ရၿပီ ရၿပီ နဲ႔ေအာ္ၾကျပန္ေရာ။ ဟင္း ေအးေဆးေပါ့ ။ စက္ျပန္ႏုိ္းၿပီး ျပန္ေမာင္း ၾကည့္ေတာ့ တစ္ခါ ေတာင္ မ ပြတ္ရေသးဘူး။ (ကားဆုိ တစ္လိွမ့္ေပါ့ ။ ေမာ္ေတာ္ ဆုိေတာ့ ျမစ္ မ်က္ႏွာျပင္နဲ႔ ေမာ္ေတာ္ ၀မ္းဗုိက္နဲ႔ တစ္ပြတ္) တစ္မ်ဳိး မထင္နဲ႔ေနာ္။ အဲ ျပန္ျဖစ္ ျပန္ေရာဗ်ဳိ႕ ။ ဒီတစ္ခါေတာ့ သြားၿပီ ဆုိၿပီးေတာ့ ရတဲ့ အဂုၤလိမာလသုတ္ လည္း ရြတ္ရေတာ့ တာပဲ။ မတတ္ႏုိင္ဘူးေလ။ ေနာက္ေတာ့ ျပန္ေကာင္း သြားတယ္ေလ။ ဒါနဲ႔ ခရီးဆက္ ၾကတယ္။ ေပ်ာ္ဖုိ႔ ေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္တုိ႔ (၃) ေယာက္ ( ကၽြန္ေတာ္၊ ေအာင္ခ်မ္းလင္း၊ လြင္ကိုလတ္ )ထဲ က တစ္ေယာက္ မပါ ေတာ့ သိပ္ မျပည့္စုံ သလုိပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေကာင္မေလး ေတာ့ ပါပါတယ္။ (ဘာမွဆုိင္ ဘူးေနာ္)။ ဒီလုိနဲ႔ပဲ မင္းကြန္း ကုိ ေရာက္သြားတယ္ ဆုိပါေတာ့။ မင္းကြန္း ေရာက္ ေတာ့ ေကာင္မေလး ရဲ႕ အလုပ္ကိစၥ လုပ္တာ ေတြကို ေစာင့္ေပးတယ္။ ၿပီးေတာ့ ထမင္း စားတယ္။ (ဂလု) ။ ေနာက္ ေတာ့ ဓါတ္ပုံ ေတြ ေလွ်ာက္ ရုိက္ၾကတယ္။ ေရက လည္း ႀကီးလုိက္တာ မေျပာ ပါနဲ႔ေတာ့။ (ေျပာပါဘူး ေတာ့ မလုပ္ နဲ႔ေနာ္)။ မင္းကြန္း ျမစ္ေရ လမ္းေပၚေတာင္ တက္တယ္။ လက္လန္တယ္။ လန္ထြက္ ေန တယ္ ဆုိပါ ေတာ့ ဗ်ာ။ ညေန (၅) နာရီ ေလာက္ၾကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ တုိ႔ေမာ္ေတာ္ ေပၚေရာက္ ေနၾကၿပီေလ။ မႏၱေလးကို (၅း၃၀) ေလာက္မွာ ျပန္ေရာက္တယ္။ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းခဲ့ပါ တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ဘ၀မွာ အေပ်ာ္ဆုံး ခရီးပါပဲ။ လည္လုိက္ ရတာ ခဏေလး ေပမယ့္ အရမ္းကုိ ေပ်ာ္မိ ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ သိပ္စကား မေျပာတဲ့ ေကာင္မ ေလး ကုိ စကား ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေျပာခြင့္ရတဲ့အတြက္ ေရာေပါ့။ ေနာက္ မ်ားမွာ လည္းခရီး ထြက္ဖုိ႔ အစီအစဥ္ရွိ ေသး တယ္ သိလား။ ။

ျမစ္ေရႀကီးသျဖင့္ ေရေအာက္ေရာက္ေနေသာအိမ္မ်ား

မင္းကြန္းေခါင္းေလာင္းႀကီးနားမွာ ကၽြန္ေတာ္ရယ္၊ လြင္ကုိလတ္ရယ္၊ ပုိးပုိးရယ၊္သမၺဴလရယ္